شنبه ۲۰ آذر ۱۳۹۵
اینجا هستیدSkip Navigation Links : صفحه نخست : برنامه ثریا با حضور دکتر عطیم فضلی پور و آقای دیانی در چهارشنبه شب با عنوان بررسی تبلعات برندهای خارجی و وضعیت تولید داخل آغاز شد
برنامه ثریا با حضور دکتر عطیم فضلی پور و آقای دیانی در چهارشنبه شب با عنوان بررسی تبلعات برندهای خارجی و وضعیت تولید داخل آغاز شد برنامه ثریا با حضور دکتر عطیم فضلی پور و آقای دیانی در چهارشنبه شب با عنوان بررسی تبلعات برندهای خارجی و وضعیت تولید داخل آغاز شد

برنامه ثریا با حضور دکتر عطیم فضلی پور و آقای دیانی در چهارشنبه شب با عنوان بررسی تبلعات برندهای خارجی و وضعیت تولید داخل آغاز شد .

در این گزارش فقط به موضوعات که دکتر عظیم فضلی پور بیان داشتند اشاره شده است.

در ابتدا مجری با یک سوال از دکتر فضلی پور شروع کرد

سوال مجری :

آیا همه ی کشورهای دیگر فرش قرمز می اندازند برای ورود کالاهای خارجی و همچنین تبلیغات کالاهای خارجی؟

چرا با توجه به قوانین سفت و سخت عملا کاری صورت نمیگیرد.

آقای دکتر فضلی پور با جمله معروف باتیستا برنامه را شروع کردند:

اگر کالاها از مرز عبور نکنند سربازها  عبور می کنند.

دکتر فضلی پور  در ادامه اشاره کردند به قانونی که در کشورهای بزرگ وضع شده است از آمریکا شروع شده است با عنوان سیاست دیوارهای بلند که بعد از آن هم تئوری لگد زدن و دور افکندن نردبام  را مطرح کرد به این معنا که اگر  کشور هایی که در مسیر توسعه قرار گرفته اند (از سال 1800 به بعد ) ، سیاست دیوارهای بلند می گفت که تعرفه ورود کالای خارجی را انقدر بالا ببریم که دیگر برای آنها ارزش و  صرفه اقتصادی نداشته باشد برای ورود به کشور.
 




 این قانونی بود که منتهی شد به این دیدگاه که بیان داشت که حالا دوره ی لگد زدن و دور افکندن نردبام هست ،یعنی اینکه کاری که ما قبلا انجام دادیم را دیگر انجام ندهید بلکه کاری که ما الان می گوییم را انجام دهید .

ما الان در دوره ای هستیم که ناچار هستیم کتی را تن کنیم که تک سایز  هست یعنی  بر اساس قوانین جهانی کشورهایی که آن دوره را گذراندند امروز به ما می گویند که شما حق ندارید درفت کنید ،یک کت وجود دارد و آنرا شما بپوشید و آن هم تک سایز است ،آن را بپوشید و بر اساس همین قوانینی که ما وضع کردیم.

مسئله دوم :

ما دور ه ی 10 ساله به عنوان  عضو ناظر سازمان تجارت جهانی را گذراندیم.

در این دوره وظایف دولت کاملا مشخص بود.

سوال من از دولت مردان این است که : چرا در دوره ای که ما عضو ناظر بودیم  ذائقه ی مردم را با کالای خارجی در شرایط نظارتی تغییر دادیم.

 تجربه کشورهایی مانند ترکیه ،کره جنوبی ،ژاپن ،سنگاپور ،چین همه اینها مقابل ما هستند در دوره ای که  عضو  نظارتی بودند تعرفه ها را به میزانی بالا بردند که برند خارجی  به خودش اجازه نمیداد که وارد کشور شود .    

به همین دلیل است که ما  می گوییم در یک شرایط ما مخالف 100% سرمایه گذاری خارجی مستقیم  هستیم.سرمایه گذار مستقیم خارجی اگر بر اساس قوانین درست و تحلیل شرایط صورت نگیرد تنها چیزی که به وجود می آورد نابودی 100% تولید داخلی بود .چون در شرایطی به آن کالا خارجی اجازه ورود دادیم که تولید کننده ی داخلی ما هنوز توان رقابت ندارد .

سوال:در دوره ای که ما شرایط نظارت را طی می کردیم باید اینقدر تعرفه ها بالا می رفت مانند قانونی که در بالا به آن اشاره شد.(که در هر جای دنیا جواب داده است)

چرا پس در کشور ما جواب نمیدهد؟

چطور می شود که قوانین خوب دنیا وقتی به کشور ما ورود می کند بر عکس جواب می دهد


یک مثال:

سال 71 قیمت دلار 7 تومان بود و در سال 73 دلار به قیمت 170 تومان رسید یعنی 27 برابر ،این یک تئوری است نسبت ارز داخلی را نسبت به دلار بالا ببریم برای اینکه افزایش صادرات داشته باشیم و ارز آوری که در همه جای کشورهای دنیا بر اساس تئوری اقتصاد درهای بسته در تمام دنیا جواب داده است اما چرا در کشور ما جواب نداده است؟

صادرات ما از 20 میلیارد به 19 میلیارد می رسد.

 یکی از مشکلاتی که امروز داریم وضع قانون و بعد تحلیل قانون و تحلیل شرایط است.

بخش دوم : بعد از پخش قسمتی از مستند <تسخیر جمهوری>

سوال مجری از دکتر فضلی پور :

چرا تبلیغات کالاهای خارجی به راحتی در رسانه ملی پخش می شود؟

دوستان رسانه ملی در پاسخ این استدلال را بیان میکنند که این کالا های خارجی تولید داخلی شدند و دیگر جزو تولید داخل حساب می شوند

اشاره به مستند تسخیر جمهوری که اگر 10% کالاهای خارجی در ایران تولید شوند دیگر کالای داخلی محسوب می شود. راجب به این قضیه بیشتر توضیح بدهید.

دکتر در جواب : با یک مثال شروع کردند که در سال 1954 ژاپن بعد از جنگ جهانی تصمیم گرفت که کاخ امپراتوری را ازنوبسازند ، کاخ به اتمام رسید اما یک قطعه از آن کم آوردند و آن قطعه در ژاپن وجود نداشت .

شیشه

در ژاپن شیشه وجود نداشت که پنجره های کاخ را با آن ببندند در نتیجه تصمیم گرفتند که شیشه به کشور وارد کنند که دولت مخالفت کرد و به جای استفاده از شیشه از پلاستیک استفاده کردند و پنجره ها را پوشاندند تا روزی که ژاپن به خود کفایی برسد این از نوع آن تفکری هست که باید وجود داشته باشد .

اما مثال در ایران زمانی که ما در تولید و پرورش ملکه ی زنبور عسل به خود کفایی رسیدیم ،خیلی جالب ما 4 سال قبل 5000 ملکه زنبور عسل از انگلستان وارد کردیم با چه رقمی!

این نشان دهنده ی این است که مسیری که همه طی کردند ما هم خیلی خوب طی کردیم متاسفانه .

در بحث علمی ببینید براساس تعاریف سازمان تجارت جهانی مدل تولید تی ان سی را داریم
 

مدل TNC بیان میکند که شرکت و برندهایی که در دنیا وجود دارند می توانند از ظرفیت دیگر دنیا که وجود دارد استفاده کنند و تولید کنند اما برند ،برند محلی دیگر به شمار نمی آید .

یا شما نیروی کار ارزان قیمت دارید یا فضای برای تولید مناسب است یا دسترسی شما به منابع تولید بهتر است همه اینها دلایلی است که کنار همدیگر جمع می شود که مارا منتهی می کند به سه روش تولید در جدولهای تی ان سی.

اگر دوستان تفسیری میکنند که اگر کالایی 10%تولید شود ،تولید داخلی محسوب می شود چند راه وجود دارد .

1.کمپانی  بی ام و  در هند خط تولید دارد و آنجا تولید می شود ،آیا ما بی ام و را هندی میدانیم.

برند مادر وجود دارد اینچنین هست که مسیر را برای ما مشخص می کند ما را به برندهای مشهور می رساند .

امروزه خیلی از برندهای مشهور دنیا دست از تولید برداشته اند به دلایل مختلف .شرکت نایک 687 شرکت در دنیا دارد که برای آن تولید می کنند و همچنین زارا ،اپل و ...

فقط برای مثال گوشی اپل که 33 قطعه اصلی دارد و در 17 کشور دنیا تولید می شود.ایا اپل را امریکایی نمی دانیم...؟

آیا هر کدام از کشورهای دنیا می توانند بگویند که مثلا اپل یک برند کره ای است  ؟

قضاوت کنیم.

اگر برندی غیر از کشور مادری تولید شود حتی 10%و یا حتی 50 % یا حتی 80%آیا می توانیم بگوییم آن برند متعلق به کشور دیگری است؟

جواب خیر.

این قضیه بر اساس هیچ ادبیات تجاری سازگار نیست



بخش سوم با حضور نماینده سامسونگ:

دکترفضلی پور در ادامه صحبت هایشان ،در مورد صحبتهای نماینده سامسونگ بیان داشتند که ما در زمانی که وارد بحث مدلهای TNC می شویم مدلهایی را تعریف میکنیم که هم به تکنولوژی هم به طراحی نیاز دارند.

مثال: سال 1981 زمانی که شرکت نیسان ورود کرد به کشور انگلستان برای تولید، انگلستان شرکت نیسان ژاپن را موظف کرد که تا 60%ارزش اضافی خود را باید از داخل کشور تامین کند و طی یک برنامه زمان بندی شده طی دو سال این ارزش را از 60% به 80% برساند لذا حتی همان سیاستهای TNC که برندهای بزرگ امروز به خاطر پایین آوردن هزینه تولید از این روش استفاده می کنند دقیقا مبتنی بر روشها است یعنی کشوری که هزینه میزبان برند خارجی است برای تولید محصول سیاستهایش را مشخص می کند . 

         

در فضای تجارت آزاد که ما در آن قرار داریم همه برندها می توانند حضور داشته باشند اما سیاستهای دولت هست که باید مشخص کند که آیا سرمایه گذاری که برند خارجی در کشور دارد انجام می دهد آیا در نهایت منتهی به آن میشود که برند داخلی نابود شود یا خیر؟

سال 97 یک تئوری به وجود آمد به نام سرمایه گذاری سوخته

شرکت دوو به دلایل متعدد قرار شد واگذار شود بخش خودرو را واگذار کردند به جنرال موتور آمریکا بخشی را وارد کردند به ایران با همان گواهینامه در حال تولید است . این در حقیقت سیاست هایی است که کشور پذیرنده به برند اجازه میدهد که بر اساس آن تولید کند.

این ایراد به برند خارجی وارد نیست ،این ما هستیم که باید مشخص کنیم که بر اساس چه ضوابطی و چند درصد باید در داخل کشور بیاورد .

سوال مجری که آیا سامسونگ یا ال جی و ...را می توان گفت تولید داخل؟

در جواب دکتر فضلی پور ادامه دادند که مشخصا نمی توانم به این سوال پاسخ صریح بدهم چون میزان درصدی که ارزش اضافی هست در داخل کشور را من رقم دقیقی ندارم که آیا مثلا سامسونگ 50% یا 10%را از  ارزشهای اضافی را از داخل کشور تامین می کند یا خیر ؟

چون این رقم مشخص نیست نمی توانم از لحاظ علمی بگویم که تولید داخلی است یا نه.

اما نکته اینجاست که محصول وقتی در سرزمین غیر مادری تولید می شود آیا انتقال تکنولوژی یا انتقال فناوری صورت می گیرد یا خیر؟

این همان سیاستی است که کره در مجموعه شرق آسیا پیشتاز بود یعنی در سال 1972 که سال 1352 بود ، من همیشه کشور کره را در زمان توسعه اش از سال 1373 را همیشه به عنوان یک مثال خوب در بحث برندینگ مطرح میکنم، در سال 1373 شهردار سئول به تهران آمد در همان سال یک خیابان در تهران بنام سئول و همچنین یک خیابان در سئول بنام تهران نام گذاری شد  اما نکته جالب اینجا هست که یکی از گرانترین خیابانها در سئول خیابان تهران می باشد اما نکته مهمتری که شهردار سئول در سخنرانیش بیان کرد این بود که:

من نمی دانم عمر من اینقدر کفاف خواهد دادکه روزی راببینم که سئول شده باشد تهران و کره جنوبی شده باشد ایران.

        

بخش اخر

زمانی که امریکا مستعمره انگلستان بود،انگلستان هیچ وقت به امریکا اجازه راه اندازی کارخانه تولید و برش فولاد را نداد چرا؟

چون نمی خواستند این دانش فنی به امریکاییها برسد تمام تلاش آنها این بود که آمریکایی ها صرفا میلگرد و چدن را تولید کنند و به تولید ورقه فولاد نرسند در زمان مستعمره بودنشان در انگلستان.

این سیاستهایی که کشور مادر برای خودش به وجود می آورد فضای است که تولید کننده در ان رشد کند یا خیر؟

مجری برنامه در سئوال از دکتر می پرسد که آیا می توانیم در کنار محصولات سامسونگ،  سامسونگ یک برند ایرانی را توسعه بدهند؟ مسیر پیشنهادی در این زمینه چیست؟

دکتر عظیم فضلی پور در پاسخ به این سوال بیان داشتند که ما نمی توانیم به سامسونگ این پیشنهاد را بدهیم. سامسونگ یک برند خوب جهانی است. سال قبل با ارزش 45میلیارد دلار عنوان هفتمین برند جهان را کسب کرده و بعد از بیانیه ای که در هامبورگ اتفاق افتاد و تحولاتی که رخ داد.

 نکته جالب این است که در سال 1938، هفت سال قبل از استقلال سامسونگ از ژاپن با کار صادرات میوه و سبزیجات شروع کرد و بعد وارد تجارت شکر و پارچه شد. بعد از آن شرکتی کره ای را خرید و وارد عرصه جدیدی شد.

این نشان دهنده این است که حمایت دولت می تواند یک برند را، برند ملی کند.

اولین انتقاد من این است که ما حتی این کار را برای کشورمان انجام نداده ایم و در هیچ زمینه ای برند ملی نداریم. اگر ما از سال1973 به بعد را درس بگیریم می توانیم تغییرات عمده ای را انجام دهیم.

اینکه در حقیقت ما از سامسونگ بخواهیم که آیا برندی میسازد یا خیر  در حوزه ی فعالیت ما نیست.

پایان

فیلم کامل برنامه ثریا با موضوع آسیب شناسی تبلیغات با حضور دکتر فضلی پور و آقای دیانی



با عضويت در کانال تلگرامي  EBC*L با آدرس https://telegram.me/Ebcl_Iran مي‌توانید از آخرين اخبار مربوط به EBC*L و دکتر عظیم فضلی پور استفاده نمایید. 

صفحه اصلی

اخبار و تازه ها

تماس با ما

عضویت رایگان در خبرنامه




Share
تاریخ: ۱۳۹۴/۱۰/۲۴
نظرات: